|
Asagidaki Resme Tiklarsaniz Amasra Resim Arsivine Ulasabilirsiniz..
Lala Lala Cesm-i Cihan Bu mu Ola
Ey güzelim çeşm-i cihan Amasra Rabbim ne kadar cömert davranmış sana.Mavi sende güzel,yeşiliyle bütün doğanda.Nice güzel ağaçlar çiçeğe durur baharda,Kışınsa bambaşkadır;karların içinde çam ağaçlarıyla seni anlatmak ne mümkün,Yaşamak gerek aslında.Çocukluğum sende geçti,ilk gençlik yıllarım da Ah diyorum bazen,ah geri dönsem o anlara.Özlüyorum seni,düşümde canlanıyorsun tüm ihtişamınla.Bir gelebilsem,soluklansam sende doya doya Güneşlensem kumunda,gezsem Çekiciler Sokağı'nda,Eğlensem yine Nur'da,Beden Altı'nda,Han Bar'da,Gece denizi seyretsem ay ışığında,Mendirekte şarkılar söylesem bağıra bağıra,Eski dostları toplayıp
sohbet etsem gün batımında,Okey oynasak nedim'de çayına çorbasına,Şen kahkahalar atsam,mutlu olsam yine kucağında.Aşk sende gizli,tarih,kültür bağrında,Fatih Sultan demiş:'çeşm-i cihan bu mu ola molla?'Mollanın cevabını bilemem ama Çeşm-i mai,çeşm-i yeşil desem az olur sana.Cenneti görmedim bilemem ama,Dünyada cennet varsa o da sensin,Bir ömür yaşasam doyamam sana Amasra. (Nilay Bağdatlı)
Bartini Online Gormek İstiyorsaniz Asagidaki Resme Tiklamaniz Yeterli...
Bugünlerde herkes gitmek istiyor. Küçük bir sahil kasabasina, bir baska ülkeye, daglara, uzaklara... Hayatindan memnun olan yok. Kiminle konussam ayni sey... Herseyi, herkesi birakip gitme istegi. Öyle ''yanina almak istedigi üç sey'' falan yok. Bir kendisi. Bu yeter zaten. Herseyi, herkesi götürdün demektir. Keske kendini birakip gidebilse insan. Ama olmuyor. Hadi kendimize raziyiz diyelim, öteki de olmuyor. Yani herseyi yüzüstü birakmak göze alinamiyor. Böyle gidiyor iste. Bir yanimiz ''kalk gidelim'', öbür yanimiz "otur'' diyor. ''Otur'' diyen kazaniyor. O yan kalabalik zira. Is, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile, güvende olma duygusu... En kötüsü aliskanlik. Aliskanligin verdigi rahatlik, monotonlugun dogurdugu bikkinligi yeniyor. Kaliyoruz. Kus olup uçmak isterken agaç olup kök saliyoruz. Evlenmeler... Bir çocuk daha dogurmalar... Borçlara girmeler... Isi büyütmeler... Bir köpek bile bizi uçmaktan alikoyabiliyor. Misal, ben... Kapidaki Rex'i birakip gidemiyorum. Degil bu sehirden gitmek, iki sokak öteye tasinamiyorum. Alip götürsem gelmez ki.. . Bütün sokagin köpegi oldugunun farkinda. Herkes onu, o herkesi seviyor. Hangi birimizle gitsin? ''Sirtinda yumurta küfesi olmak'' diye bir deyim vardir ; evet, sirtimizda yumurta küfesi var hepimizin. Kendi imalatimiz küfeler. Ama egreti de yasanmaz ki bu dünyada. Ölüm var zira. Ölüme inat tutunmak lazim. Inadina kök salmak lazim. Bari ufak kaçislar yapabilsek. Var tabii yapanlar. Ama az. Sadece kaymak tabakasi. Hepimiz kaçabilsek... Bütçe, zaman, keyif... Denk olsa. Gün içinde mesela... Küçücük gitmeler yapabilsek. Ne mümkün. Sabah 09.00, aksam 18.00. Sonra baska mecburiyetler. Sıkısıp kaldik. Sirf yeme, içme, barinmanin bedeli bu kadar agir olmamali. Hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz. Bir ömür karsiligi bir ömür yani
|
